Home > > Online toekomst voor cultuurjournalistiek?

Online toekomst voor cultuurjournalistiek?


Stevent de tandem pers en cultuur op een online toekomst af?

Terwijl het aanbod in kranten alsmaar slinkt, schieten de digitale kunstenmagazines overal ter wereld als paddenstoelen uit de grond. Wat baat het of schaadt het als kunst, en in het bijzonder theater, online besproken wordt? Hoe scheid je als lezer het kaf van het koren?

Enkele mooie voorbeelden van recensenten die hun artikels (ook) online publiceren:

inesminten.com vincentkouters.nl robbertvanheuven.nl simber.nl


Heeft iemand trouwens een idee hoe het gesteld is met de online consumptie van culturele journalistiek? Meer en meer cultuurverslaggevers bieden hun artikels tegenwoordig gratis aan op het internet. Welke gevolgen heeft dit voor de papieren krant? En hoe houden deze e-recensenten het hoofd dan nog boven water? 

Het sociale netwerkverkeer staat hen weliswaar toe een hechtere band met hun lezerspubliek aan te gaan. Aan de hand van online tools zoals Google Analytics of Clicky Web Analytics zouden zij bovendien het effectieve klikgedrag van hun webbezoekers in detail en evenzeer gratis kunnen nagaan. Kwestie van de rollen om te keren en de performance- kwaliteit op dat vlak wat aan te scherpen.

Maar hoe je het ook draait of keert, recensenten zijn geen SEO-copywriters en schrijven veelal geen zoekmachine-vriendelijke teksten. Persoonlijk vind ik het jammer dat zoekmachines als Google geen mogelijkheid bieden om webteksten te raadplegen op basis van andere parameters zoals autoriteit van de auteur of lengte van de tekst.

Misschien kunnen journalisten die kritische teksten op het web publiceren al starten met de virtuele mogelijkheden meer te benutten, zoals hyperlinks en ingebedde video's, en toch op z'n minst de nieuwste functionaliteiten van sociale netwerksites eens uit te testen.

Om woord bij daad te voegen vind je via deze link trouwens een interessante uiteenzetting over deze kwestie door Clo Willaerts, marketing manager bij Sanoma Magazines.

Hoewel de klassieke theatermagazines niet anders kunnen dan de online ontwikkelingen op de voet te volgen, geldt bovenvermelde kritiek ook voor hen. Etcetera archiveert tegenwoordig oudere artikels online. Ook Rekto:Verso ging enkele jaren geleden met Urbanmag in zee waardoor de tendens naar digitalisering werd ingezet. Maar de vraag of deze online kanalen voldoende financiële ademruimte hebben dat is voer voor een volgende discussie.

Hieronder groeperen we nog enkele interessante cultuurmagazines die zich (ook) online profileren:


e-tcetera.be rektoverso.be theatermaker.nl urbanmag.be


Wij staan alvast niet alleen als we menen dat het mogelijk is om, zonder zich te compromitteren en op een authentieke wijze, online inkomsten te verzamelen. Zolang er maar mensen geloven in je project.

Kijk maar naar de duizelingwekkende bedragen die de Amerikaanse president Obama met zijn online campagnes genereerde of het Nederlandse initiatief SellaBand, dat zich, ondanks de nodige groeipijnen,  hopelijk toch ontwikkelt tot een navolgenswaardig voorbeeld. In België presenteerde Maurice Engelen van Praga Khan onlangs een soortgelijk initiatief dat gestoeld is op een vorm van publieke sponsoring en pre-financiering.

Reacties zijn uiteraard welkom!

Rubriek:

3 reacties op "Online toekomst voor cultuurjournalistiek?"

  1. Ines zegt:

    Volgens mij ligt de toekomst van de culturele journalistiek in elk geval gedeeltelijk op het internet. Papier zal wel nooit verdwijnen, net zoals de schilderkunst niet verdwenen is met de komst van de fotografie of het theater met die van de film. Wat je nu her en der ziet, is dat media en individuele journalisten op zoek zijn naar goede manieren om hun artikelen online te plaatsen. Het lukt almaar beter, maar er is nog een lange weg te gaan. We beschouwen het internet nog te veel als een alternatieve vorm van papier. Het gaat erom uit te vissen hoe we de specifieke kwaliteiten en mogelijkheden van het internet kunnen gebruiken om kwaliteit te leveren. Ondertussen is één ding zeker: het experimenteren, zoeken en zien groeien wordt nog boeiend.

    Ines Minten

  2. Daan Goor zegt:

    Alvast bedankt voor je inspirerende bijdrage, Ines.

    Ik beaam volmondig je redenering dat het papieren medium zeker nooit zal verdwijnen. Al was het maar om nostalgische redenen. Toch mogen we de impact van het digitale tijdperk niet onderschatten.

    Een interessante vergelijking kan gemaakt worden met de muziekindustrie. Terwijl mp3's volop gratis gedownload worden, zitten de platenbonzen met de handen in de haren. Itunes bv. is dan ook ontstaan vanuit de technologiesector, en niet vanuit de labels zelf. Aangezien dit heel wat wrevel wekte, besloten de gedupeerden zich aanvankelijk te verzetten. Uiteraard zijn ze gedoemd deze strijd te verliezen. De impact van digitalisering gaat dan ook veel verder dan de overgang van cd's naar mp3's; het kan eerder vergeleken worden met intro van opnameapparatuur ten opzichte van klassieke partituren (zie Panorama reportage op Canvas - 7/03).

    Mogen we het effect van digitalisering op cultuurjournalistiek dan louter beschouwen als een volgende, logische stap in een technologisch ontwikkelingsschema? Moeten we dit fenomeen niet eerder vergelijken met de immense impact die de overgang van pen naar schrijfmachine op ons uitoefende?

  3. CultuurBewust.nl is een uitsluitend online cultureel magazine, niet alleen voor theater maar ook o.a. literatuur, film, muziek.

Laat je reactie horen